|
-
Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu Zdroju
-
Klasa: 1 LA, 1C
-
Przedmiot: język polski
-
Prowadzący: Arkadiusz Żmij – stażysta
-
Program: Pamiętajcie o ogrodach
-
Temat lekcji: W kręgu literatury parenetycznej – wiersz „O zachowaniu się przy stole”.
-
Cele lekcji:
-
ogólny: budowanie wiedzy o średniowieczu i kulturze
-
cele szczegółowe:
-
uczeń potrafi wyjaśnić czym jest literatura parenetyczna i określić jej funkcje
-
uczeń rozumie i poprawnie używa terminu: savoir-vivre, bon ton
-
uczeń potrafi odnaleźć w tekście zasady dobrego zachowania
-
uczeń wie jaką funkcję pełnią konwencje zachowania się w towarzystwie
-
Metody dydaktyczne:
-
analizy i interpretacji
-
kuli śniegowej
-
heurezy z elementami wykładu
-
dyskusji
-
Środki dydaktyczne:
-
podręcznik: A. Z. Makowiecki, A. Markowski, W. Paszyński, T. Wroczyński, Pamiętajcie o ogrodach część 1, WSiP: Warszawa,
-
Formy pracy:
-
jednostkowa
-
grupowa
-
zbiorowa
-
Bibliografia:
-
A. Z. Makowiecki, A. Markowski, W. Paszyński, T. Wroczyński, Pamiętajcie o ogrodach część 1, WSiP: Warszawa, s. 101
-
M. Adamczyk, B. Chrząstowska, J. T. Pokrzywniak. Starożytność-oświecenie. Podręcznik literatury dla klasy pierwszej szkoły średniej, WSiP: Warszawa, 1995 r.0
-
M. Stworowa, M. Orlicka, Scenariusze lekcji języka polskiego, Innowacje: Goleszów, 1994 r.
Konspekt właściwy:
I Ogniwo wstępne: 10’
-etap organizacyjny
-stworzenie sytuacji problemowej:
-
Co to jest savoir-vivre?
savoir-vivre [wym. sawuar wiwr] m IV, D. savoir-vivre'u, Ms. savoir-vivrze, blm
«zasady dobrego wychowania, formy towarzyskie; znajomość tych form»
-
Czym jest bon ton?
bon ton [wym. bą tą] ndm a. m IV, D. bon tonu, Ms. bon tonie, blm
«umiejętność zachowywania się według przyjętych reguł towarzyskich; nienaganny sposób bycia; dobry ton
-
Po co nam one są w życiu potrzebne?
II Ogniwo centralne: (ok. 30’)
-
Głośne odczytanie utworu 3’
-
Czytanie po cichu 4’
-
Samodzielne odszukanie zdań, zawierających zasady zachowania się 2’
-
Wypisanie tych zasad z kolegą/koleżanką z ławki. 8’
-
Zbiorowe wymienianie tych zasad 5’
-
Jakie funkcje dominują w tym utworze?
-
Zatem jaki jest jego cel?
-
Dlatego właśnie utwór ten zaliczamy do kręgu literatury parenetycznej, czyli 5’ propagującej określone wzorce zachowania i nakłaniającej do ich przestrzegania. Definicję tego terminu odnajdziecie na s. 182 w podręczniku.
-
Jak autor nazywa ludzi, którzy nie przestrzegają tych zasad?
-
Jak wy nazywacie takich ludzi?
-
Czy dziś też obowiązują jakieś zasady zachowania się przy stole?
-
Czemu służą te zasady? Po co one są?
-
żeby nie obrzydzać innym jedzenia
-
żeby odróżniać ludzi kulturalnych od niekulturalnych
-
żeby zachować higienę
-
Czy wszystkie grupy społeczne mają ten sam kodeks towarzyski?
III Ogniwo końcowe: (ok. 5’)
-
Po co zatem ludziom savoir-vivre?
-
żeby nie gorszyć innych
-
żeby innym nie wyrządzać krzywdy
-
oddziela ludzi kulturalnych od niekulturalnych
-
każda grupa ma własny savoir-vivre, więc taki kodeks towarzyski pomaga identyfikować jej członków
-
najogólniej mówiąc jest to jedna z form oswajania rzeczywistości: dzięki takim sztywnym regułom ludzie są w stanie przewidzieć co się stanie, to pozwala im czuć się bezpiecznie.
A w Internecie również jest jakiś savoir-vivre? (przecież tam panuje wolność absolutna, gwarantowana anonimowością)
IRC-etykieta
Jak należy się zachowywać ?
1. Nie należy używać brzydkich słów. (Niektóre
boty maja fobie na tym punkcie)
2. Jeżeli już zaszczyciłeś swoja obecnością kanał
przywitaj się najpierw!
3. Staraj się nie gadać tylko na privie, po pewnym
czasie każdy ma pretensje, ze nikt nic nie mówi
4. Szanuj inne osoby. IRC wbrew pozorom nie jest
aż tak anonimowy i można dociec z kim się
na real rozmawia.
5. Opy maja swoje humorki, jak wszyscy ludzie, uszanuj
ich decyzje bo z czasem wszystko przemija.
6. Staraj się ograniczyć do minimum polskie znaki, kolorki,
obrazki. nie wszyscy użytkownicy będą je mogli odbierać
w prawidłowy sposób.
7. Czasami postaw się w sytuacji drugiej osoby.
Internetowy savoir-vivre
Przestrzeganie w korespondencji z innymi użytkownikami Sieci Internet poniższych zasad usprawni proces wymiany informacji.
W miarę możliwości należy szybko odpowiadać na listy. Mail pozostawiony bez odpowiedzi przez 3 dni uznawany jest za przemilczany celowo (chyba, że jego odbiorca wyjechał).
Należy pisać zwięźle ograniczając objętość listu do 1 ekranu. Dbamy przy tym o przepustowość sieci.
Wielkie Litery zarezerwowane są dla szczególnie ważnych wiadomości
Nie używamy słów uważanych powszechnie za obraźliwe
Nie rozsyłamy listów wzorowanych na "łańcuszku szczęścia". Nic bardziej nie irytuje użytkowników Internetu niż takie listy.
Staramy się cytować list, na który odpowiadamy. Nie przytaczamy go w całości a jedynie istotne fragmenty.
Zanim wydamy osąd - upewniamy się, czy dobrze odczytaliśmy intencje piszącego.
Jeśli są jakieś wątpliwości, to należy pytać. W sieci Internet nie brak ludzi życzliwych Pamiętamy o tak archaicznych słowach, jak proszę, dziękuję, przepraszam. Przedstawiamy się na powitanie.
|