Scenariusze lekcji języka polskiego, konspekty lekcji języka polskiego

Kaznodziejstwo Piotra Skargi

  1. Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu Zdroju

  2. Klasa: I TE
  3. Przedmiot: Język polski

  4. Prowadzący: stażysta Arkadiusz Żmij

  5. Program: Pamiętajmy o ogrodach

  6. Temat lekcji: Kaznodziejstwo na przykładzie fragmentów „Kazań sejmowych” Piotra Skargi.

  7. Cele lekcji:

    1. ogólne
      • powtórzenie wiadomości z historii o sytuacji Polski w XVII wieku

      • poznanie sylwetki Piotra Skargi

      • Poznanie gatunku kazania

    2. szczegółowe
      • uczeń potrafi:

        1. opisać sytuację polityczną i społeczną XVII –wiecznej Polski

        2. wymienić podstawowe cechy kazań

        3. przedstawić szkicowo postać najwybitniejszego kaznodziei Piotra Skargi

        4. opisać funkcję i teoretyków retoryki

        5. opisać rolę, jaką odegrała postać P. Skargi w polskiej kulturze

  8. Metody dydaktyczne:

    1. metoda słowna:
      • podająca (elementy wykładu poświęconego retoryce i postaci Piotra Skargi)

      • poszukująca (poszukiwanie wraz z klasą postaci renesansowych i ich zasług dla epoki)

    2. metoda oglądowa (prezentowanie wizerunku Skargi i dzieła Jana Matejki z kaznodzieją)

  9. Środki dydaktyczne:

    1. wzrokowe (kserokopia fragmentów tekstu kazań oraz podstawowych pojęć związanych z kaznodziejstwem, reprodukcja obrazu Jana Matejki)

    2. słuchowe (elementy wykładu)

  10. Formy pracy :

    1. zbiorowa
    2. indywidualna (przy zapisywaniu nazwisk ludzi renesansu na tablicy)

  11. Bibliografia:

    1. merytoryczna:
      • Poczet królów i książąt polskich, pod red. A. Garlickiego, Warszawa 1996.

      • fotografie i wizerunki wielkich postaci europejskiej kulury znajdujące się na gazetce.

      • kserokopia fragmentów kazań udostępniona przez opiekuna praktyk

      • B. Gromadzka (2003), Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy? Podręcznik do kształcenia literackiego i kulturowego dla klasy drugiej liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego i technikum, Warszawa: Nowa Era.

KONSPEKT WŁAŚCIWY

Lekcja nawiązuje do zajęć z historii poświęconych epoce renesansu.

I Ogniwo wstępne (ok. 5 min)

  1. Czynności organizacyjne.

  2. Stworzenie sytuacji problemowej:

    • zapytanie uczniów o to, czym jest kazanie

    • zapytanie czy znają jakiegoś kaznodzieję

    • zapisanie tematu lekcji

II Ogniwo centralne (ok. 30 min)

  1. Zapytanie uczniów o retorykę i krótki wykład na temat jej genezy, głównych teoretyków, celów i porównanie ją z erystyką i negocjacjami.

  2. Dyskusja uczniów o sytuacji XVI/ XVII wiecznej Rzeczpospolitej (wykorzystanie ich wiedzy historycznej).

  3. Podzielenie klasy na trzy grupy ( każda grupa otrzymuje jeden akapit do opracowania)

  4. Wypisanie na tablicy poleceń dla wszystkich grup:

      1. 1. Przeczytaj uważnie swój fragment.

      2. 2. Zastanów się o czym od traktuje.

      3. 3. Odnajdź środki artystyczne i określ ich funkcję.

      4. 4. Określ cel wypowiedzi (przeciwko czemu występuje podmiot mówiący).

      5. 5. Przygotuj wypowiedź relacjonującą wnioski z opracowanego fragmentu

      6. 6. Uzupełnij tabelę.

 
O czym mowa?

Wykorzystane środki artystyczne i chwyty retoryczne.

Przeciw czemu występuje podmiot mówiący?

Fragm. I
     
Fragm. II
     
Fragm. III
     
  1. Wygłaszanie wypowiedzi przez poszczególne grupy i uzupełnianie tabelki na tablicy.

  2. Sporządzenie notatki z lekcji.

III Ogniwo końcowe (ok. 10 min)

  1. Powtórzenie wiadomości o sytuacji ówczesnej Polski, Skardze, retoryce, homiletyce i kazaniach sejmowych.

 

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.